مىباشد . كما يكون تارة هو البعث : ضمير در « يكون » و ضمير « هو » به داعى برمىگردد . نحو المطلوب الواقعيّ : كلمهء « نحو » ظرف بوده و منصوب و متعلّق به « التّحريك » كه اضافه به « المطلوب » شده است . يكون اخرى احد هذه الامور : ضمير در « يكون » به داعى برگشته و مقصود از « هذه الامور » معانى ذكر شده مىباشد . و قصارى ما يمكن ان يدّعى : كلمهء « قصارى » اسم مصدر و مبتدا و اضافه شده به ماء موصوله و « يمكن » كه فعل بوده با « ان يدّعى » كه تاويل به مصدر رفته و فاعلش بوده نيز صلهء ماء موصوله مىباشد خبر « قصارى » نيز « أن تكون الخ » بوده كه تأويل به مصدر مىرود . فيما اذا كان بداعى البعث : ضمير در « كان » به انشاء طلب برمىگردد . لابداع آخر منها : ضمير در « منها » به معانى ذكر شده برگشته و كلمهء « بداع » عطف به « بداعى البعث الخ » مىباشد . يعنى « لا اذا كان بداع آخر منها » . فيكون انشاء الطّلب بها بعثا حقيقة : ضمير در « بها » به صيغه برگشته و كلمهء « حقيقة » تمييز نسبت براى « يكون انشاء الطّلب بها بعثا » مىباشد . و انشائه بها تهديدا مجازا : ضمير در « انشائه » به طلب و در « بها » به صيغه برگشته و كلمهء « انشائه » عطف به « انشاء الطّلب » مىباشد . يعنى « و يكون انشائه بها تهديدا مجازا » بنابراين ، كلمهء « انشائه » اسم « يكون » و كلمهء « تهديدا » تمييز نسبت و كلمهء « مجازا » خبر « يكون » مىباشد . و هذا غير كونها الخ : مشاراليه « هذا » انشاء طلب به واسطهء صيغه و به انگيزهء تهديد بوده و ضمير در « كونها » به صيغه برمىگردد . فى التّهديد و غيره : ضمير در « غيره » به تهديد برمىگردد .